من یه آینه قدیمی گوشه‌ی اتاقتم
که همونجوری که هستی تو رو باور کردم
من تموم عمرمو شبیه تو خندیدم
که همیشه شادیاتو دوبرابر کردم
حال من به حال هیشکی جز تو بستگی نداشت
من با غصه‌‌هات غمگین بودم
عاشقم که تو چشای من می‌بینی خودتو
من گفتم نرو که نابودم
بزن منو بشکن
ولی ببین عشقم
بازم عکس توئه توی هر تیکه‌ای از تن من
عمر منو بگیر
ولی بیا بشین
واسه بار آخر
موهاتو روبه‌روم شونه بزن
حالا دیگه یکی به جام اومده
روبه‌روته اون آینه قدی که
مث من عاشق و با وفا نیست
اگه من کمم اگه کوچیکه دلم
واسه اینه که تو دل عاشقم
واسه هیشکسی غیر تو جا نیست
