آیینه عبرت از صادق قاسمی
آدمهای شهر ما عاشقی بلد نیستند.
انگار زندگیشونو به دار غم آویختند.
من این وسط تو این شهر.
عاشقت موندم اما .
روزای من انگار که سردتر از هر پایزن.
هر جا که بودی فکرت شبیه یه عادت بود .
سرنوشتم تو این شهر اینه عبرت بود .
هر جا که بودی فکرت شبیه یه عادت بود.
سرنوشتم تو این شهر آینه عبرت بود .
ترسیدم از این احساس.
شاید تهش اتیشه.
میگفتم سرگردونی با بغض روبرو میشه .
این شهر داره کمبود بی تو دنیا ناچیزه.
بعد از تو چشمای من با دریا گلاویزه.
هر جا که بودی فکرت شبیه یه عادت بود سرنوشتم تو این شهر آینه عبرت بود .
هر جا که بودی فکرت شبیه یه عادت بود .
سرنوشتم تو این شهر آینه عبرت بود .
