پرسه از علی نواب پور
گاهی خودم درونِ خودم پرسه میزنم
گاهی دل از همه حتی از تو میکنم
گاهی درست خیره به جایی که نیستی
در هیبت نگاه تو له میشود تنم
گاهی به فرض اینکه تو با من نشسته ای
در خواب با خیال خودم حرف میزنم
من خو به یک جنون خیالی گرفته ام
انگار یک منه دیگر مرده در منم
یک خوشه از ملاهت چشمت برای من
کافیست تا بدمد شعله در تنم
موسیقیه کلام مرا از غزل مگیر
امشب تمام دغدغه ی روح این تنم
گاهی به فرض اینکه تو با من نشسته ای
در خواب با خیال خودم حرف میزنم
من خو به یک جنون خیالی گرفته ام
انگار یک منه دیگر مرده در منم
