کمندانه از میلاد عبدی
.
می شود گوش دلت را به دهانم بدهی
گوشه ی چال لپت جا و مکانم بدهی
موقع رد شدنم از جلوی چشمانت
چشمکی شوخ به چشم نگرانم بدهی
می شود ثانیه ای در بغلم گم شوی و
اختیار دو لبت را به لبانم بدهی
چادرت را پس و پیشش کنی و آخر سر
گیس خوشباف کمندانه نشانم بدهی
می شود اخم کنی جان به سرم بگذاری
بعدش آرام بخندی و امانم بدهی
من ز خاکستری دور و برم خسته ترم
می شود رنگ جدیدی به جهانم بدهی
می شود ثانیه ای در بغلم گم شوی و
اختیار دو لبت را به لبانم بدهی
چادرت را پس و پیشش کنی و آخر سر
گیس خوشباف کمندانه نشانم بدهی
می شود ثانیه ای ...
اختیار دو لبت را به لبانم بدهی
چادرت را پس و پیشش کنی و آخر سر
گیس خوشباف کمندانه نشانم بدهی
می شود رنگ جدیدی به جهانم بدهی
