جادو از بهرام عمرانی
لعل سیرابِ به خون تشنه لبِ یار من است
وز پیِ دیدن او دادن جان کار من است
شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان بلند
هر که دل بردن او دید و در انکار من است
بنده طالع خویشم که در این قحط وفا
عشق آن لولیِ سرمست خریدار من است
آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت
یار شیرین سخن نادره گفتار من لست
عشقت توی قلبم
یه جادوی بی تکراره
تموم عشقای دنیا
پیش عشق تو کم میاره
احساس رویاییم
مثل خواب و خیاله
خوابی که تعبیرش
توی بیداری پا میزاره
فقط با تو خوبه حالم
پاییزم و تو بهارم
بی عشقت میمیرم
با تو بهشته روزگارم
دستمو بگیر عاشقونه
با تو دل نداره بهونه
جز تو عشقی نمیخوام
تویی مرگ دلواپسیهام
فقط با تو خوبه حالم
پاییزمو تو بهارم
بی عشقت میمیرم
با تو بهشته روزگارم
دستمو بگیر عاشقونه
با تو دل نداره بهونه
جز تو عشقی نمیخوام
تویی مرگ دلواپسیهام
