عطر تو از نیماوا
عطر تو زیباترین حس جهانه
بهترین لالاییه نصف شبامه
خاطره هامون اگه زنده نباشه
لحظه هام نمیگذره عینه عذابه
تو همون رویای نابی
کاش میشد که توش بمیرم
صدای رعد تو پاییز
خوابمو شکست نذاشت آروم بگیرم
چقد بی رحمه این زندونه تو چشمات
پشت هم شکنجه میده وقتیکه خالیه جات
اصن تو تناقض زیبای هر حال منی
باشی تیرگیه روحمم میشه آبیه صاف
من به فکر اوج پرواز تو بودم
پر زدن با منه خسته که محاله
نمیخواستم که باری باشه رو شونت
نشستم تا که برسی به کمالت
نخواستم باشیو این حالو ببینی
شده پر از خشم و درد و عقده ی کهنه این تنم
کاش بودی که زیر این بارون بشینیم
نیستیو دیگه شده آتیش سرخ این خلأ
میدونم تو حس شیشمه توی قلب منی
اگه خوب نباشی میپیچه توم یه درد عجیب
یه وقتی شک نکنی نیایو از غمت نگی
این تنها دلخوشیمه سبک شی باهام حرف بزنی
هنوزم صدات برام اوج آرامش منه
بیتابم واسه طنینش کاش قاتلم نشه
آخه تو نقطه ی قوت و نقطه ضعف منی
واسه پیشرفت تو خوبم از خودم حالم بده
دست من نبوده که گم بشم هی
توی این بی راهه بی گناهم ولی حکم منه
عجب بد تا کرد این دنیا با من
عالم و آدم شدن دریا و من موج شکنش
من به فکر اوج پرواز تو بودم
پر زدن با منه خسته که محاله
نمیخواستم که باری باشه رو شونت
نشستم تا که برسی به کمالت
نخواستم باشیو این حالو ببینی
شده پر از خشم و درد و عقده ی کهنه این تنم
کاش بودی که زیر این بارون بشینیم
نیستیو دیگه شده آتیش سرخ این خلأ
من اون مرداب گمشدم که تو بودی نیلوفر آبیش
رفتیو باز من گم شدم که توی این سیاهیه خالیش
تو اصن زیباییه محضی
کاش همه زشتیارو زیبا نمیکردی
که انقد دلم با من واست نمیجنگید
یه وقتاییم همش دنبال یه نشونه میگردی
دست من نیست اگه سختیه این دنیا توی من هی ریشه زد
که الان یه گوشه من بغل کنم زانوی ناتوانمو پر از بهونه شم
انقده خوبی که هیچ حسی مثه حس به تو واسه من نبوده گرم
من همش نگرانت بودم که نباشیو من تنها به این مسیر سرد روونه شم
